قیمت محصول :     10000 تومان
  افزودن به سبد خرید

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.
  • تاریخ ارائه محصول : 09 / 08 / 2019
  • بازدید : 218 بار
  • دسته بندی :
  • امتیاز کاربران :

موزه سینما تهران (با رویکرد معماری رویداد)

در طول تاریخ همواره معماری با بشر همراه بوده وخواهد بود وبخش جدایی ناپذیر از نیازهای سه گانه اولیه بشر یعنی خوراک , پوشاک , مسکن می باشد. بشر در طول تاریخ خود نیازهای خود را با رنگ و روحی دیگر آمیخت تا کاربردی تر و سپس لذت بخش تر باشد.نیاز به سکونت سبب پدید آمدن یکی از پرکاربردترین و عمومی ترین هنری شد که انسان ها در طول تاریخ خود با آن سرو کار داشتند.فارغ از آنکه معماری یکی از هنرهای اصلی هفت گانه است ولی دارای جنبه های و نگاه های متفاوتی است. چنانچه منتقدانی به این نکته بپردازند که بناهایی میتوانند معماری باشند ولی در حیطه هنر آن جای تعریف نشود.

در بین بناهای مختلف با کاربری ها و جنبه های مختلف عواملی هستند که ارتباط معماری را با بخش هنری آن بیشترمی شود وآن عامل در ارتباط با دیگر هنرها در تعریف موضوع , کاربری معماری است.این نکته البته بیشتر در بناهای فرهنگی بیشتر جلوه می کند مانند فرهنگ سراها و مجموعه های سینمایی وتاتر وموزه ها. موزه به عنوان بخش قوی و پررنگ شخصیتی خود که نه به عنوان در بر گیرنده هنرهای دیگراست بلکه می تواند خود نمایش دهنده هنر معماری به عنوان یک المان تندیس گون دارای بار هنری و مفهومی باشد. از طرفی با پا گذاشتن فناوری و ثبت تصاویر باعث ظهور هنر سینما به عنوان بخش انتهایی این قطار هفت گانه و شاید کامل ترین آنها باشد. سینما از آن جهت می تواند مورد اهمیت ویژه داشته باشد که یکی از تاثیر گذارترین هنرها در دنیای امروز است تا آنجا که حتی بتوان گفت که اگر فرستاده ای الهی در این عصر ظهور کند پیام خود را نه از طریق کتاب وگفتار صرف بلکه از طریق فیلم به مخاطبان منتقل کند. سینما با اینکه در لحظات آخر به صف هنرهای اصلی پیوسته است دارای این ظرفیت هست که در بر گیرنده هنرها ی دیگرمانند موسیقی , نقاشی , مجسمه سازی , رقص , معماری و حتی تاتر در دل خود باشد. ارتباط بین معماری و سینما البته فراتر از خویش ذاتی آنهاست. سینما که تخیل در آن بی حد و مرز است
می تواند ابزاری مهم برای تحول معماری باشد. سینما می تواند با نوع نگاه خود به نقد معماری و محیط مصنوع بپردازد و زیبایی ها و زشتی های پنهان آنرا برجسته و نمایان سازد. چنانچه زیبایی بعضی از فیلم ها مرهون همین نکته است که قوه درک بیننده را تحت تاثیر قرار دهد و داشتن پیرامونی معمارانه تر را با افسون فیلم به آرزو و خواست بینندگان تبدیل کند.

يكي از فصول مشترك معماري و سينما، فضا است. فضا در هر دوي اين هنرها به وسيله «شخصيت» ساخته مي شود و ويژگي مهم اين فضا در جهان امروز، دادن حق انتخاب به تماشاگر است .
انتخاب كردن، اولين قدرت انسان در فضاي آزاد است. در دوران مدرن به مخاطب اجازه داده
مي شود همچون يك شخصيت با اراده، انتخاب كند. در اين شرايط، اين انسان است كه به عملكرد و استفاده از فضا در معماري تعريف مي بخشد و هم او در درك فيلم و سينما، مشاركت مي كند. در نتيجه معمار امروز سعي مي كند بنايي طراحي كند كه دعوت كننده باشد و نه مقهور كننده. در سينما نيز كارگردان خود را از سينما حذف مي كند. از لانگ شات استفاده مي كند و تماشاگر را مختار
مي گذارد كه درام را خودش در صحنه بسازد و اگر تمايل داشت با قهرمان يا شخصيت فيلم، هم ذات پنداري  کند.

هدف از امكان انتخاب در فضاي معماري و سينما را گفت و گو، مشاركت و آشنايي باید دانست. فضاي عمومي، فضايي غير از فضاي خصوصي (خانه) و فضاي دولتي (ادارات، محل كار) است. همه هنرها، از جمله هنر معماري و سينما در پي كشف و شناخت اين فضا هستند چرا كه انسان در اين فضا ابعاد مهم و پيچيده اي از شخصيت خود را بروز مي دهد يا شكل مي دهد كه نه در فضاي خصوصي مي گنجد و نه در فضاي دولتي. حوزه هاي عمومي مكان هايي مانند تماشاخانه ها، پياده روها، پاتوق ها و … است .

تعریف فضا می تواند برای هر دو یکسان باشد.تعریفی که کارگردان در صحنه و سکانسی از فیلم خواهان واقع شدن و درک کردن بیننده از آن است همان فضایی است که یک معمار می خواهد با طرحش بازدیدکننده را در آن موقعیت و درک قرار دهد.به طور مثال در صحنه هایی از فیلم صحنه ی مورد نظر , فضایی خاص از یک معماری است. ولی می دانیم که نه فقط معماری بلکه عواملی دیگر در خلق آن دست داشته اند که به نوعی در بیشتر حالات ما نمی توانیم از آن بهره ببریم. باید دید که آیا با حذف عوامل دیگر می توان فضای معماری و سینما را در موزه به هم نزدیک کرد.

در سینما ما شاهد خلق هستیم به همراه مخاطب به قسمی که بیننده را برای درک آن,خود را نه روبروی آن به عنوان یک بیننده بلکه درون آن به عنوان تجربه کننده می بینید . این چنین است که
فضا ، مخاطب خویش را به چالش می کشد و قدرت انتخاب به او می دهد و بیننده بر اساس احساس و تلقی خود از فضا رویدادی را تجربه می کند. این رویداد که برای هر فرد متفاوت است در معماری نیز تعریف می شود. این رویداد البته حاصل دربرگیرندگی است. از این رو مخاطب ,
تجربه ی رویدادی متفاوت خواهد داشت که توسط مفاهیم در بر گرفته شده است. ولی در دنیای امروزی ما به شدت به فرهنگ تصویری که باید از طریق سینما یا تلویزیون باز تولید شود وابسته
می شویم . اینها تصاویر مشخصی از گونه ای معین هستند و برای احساس فضا یا تفسیرهای گوناگون از فضا بر اساس روخدادهای درون آن ضعیف هستند. زیرا مفاهیم مربوط به رخدادهای درون فضا به سختی از طریق این رسانه ها قابل انتقال است زیرا آنها به طور معمول از جریان عمومی به کنار می مانند , به دیگر سخن بحث فضا همچنان وجود دارد اما نسبت به بحث یا فرم های بصری در معماری در حاشیه قرار دارند. حاصل این دربرگیرندگی فضا در معماری قابل مشهودتر و تجربه پذیرتر خواهد بود بنابراین اتفاق رویداد به عینیت  و تجربی تر خواهد بود. وام گرفتن این مفهوم از سینما به ما این امکان را می دهد که معماری را تنها درباره ی فرم و فضا نبینیم بلکه با رویداد , کنش و آنچه در فضا رخ می دهد نیز ارتباط دارد.

افزودن به سبد خرید
مطلب مفیدی برای شما بود ؟؟ پس به اشتراک بگذارید برای دوستانتان

دیدگاه کاربران ...

    لطفا قبل از ارسال سئوال یا دیدگاه سئوالات متداول را بخونید.
    جهت رفع سوالات و مشکلات خود از سیستم پشتیبانی سایت استفاده نمایید .
    دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.

    دیدگاه خود را بیان کنید

0