قیمت محصول :     10000 تومان
  افزودن به سبد خرید

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.
  • تاریخ ارائه محصول : 09 / 08 / 2019
  • بازدید : 142 بار
  • دسته بندی :
  • امتیاز کاربران :

مدلسازي فرايند تراوش تبخيري

هدف از این پروژه ارائه مدلی است که قادر باشد رفتار غشای پلیمر غیر متخلخل را در فرایند جداسازی تراوش تبخیری برای جداکردن متانول از آب پیش بینی کند. امروزه فرایند های غشایی به عنوان یک تکنیک مهم جداسازی مورد توجه قرار گرفته و کاربرد وسیعی در زمینه های مختلف پیدا کرده اند. هر فرایند جداسازی غشایی با استفاده از یک غشا، موجب انتقال یک جزء به صورت انتخابی از دیگر اجزاء می شود. این جداسازی به دلیل اختلاف ها در خصوصیات فیزیکی و شیمیایی غشا واجزاء تراوایی می باشند. در واقع انتقال از درون غشا به دلیل یک نیروی محرکه اتفاق می افتد. که این نیروی محرکه می تواند گرادیان فشار ، غلظت، پتانسیل الکتریکی یا دما باشد. فرایند تراوش تبخیری به عنوان یکی از انواع فرایند های غشایی در سال ۱۹۱۷ توسط کوبر (KObber) معرفی شد. با افزایش هزینه های انرژی نفت در اوایل دهه ۱۹۷۰ فرایند تراوش تبخیری مورد توجه قرار گرفت. با توجه به این که مکانیسم جداسازی در فرایند تراوش تبخیری بر پایه حلالیت نفوذ می باشد. در مقایسه با مکانیسم فرایند تقطیر که بر پایه اختلاف در نقطه جوش می باشد از نظر اقتصادی مقرون به صرفه است. به طور کلی فرایند تراوش تبخیری را می توان به سه مرحله زیر تقسیم کرد:

۲- نفوذ گزینشی درون غشا

۳- دفع یک بخار در سمت تر اوایی(permeate) با توجه به وجود دو فاز در فرایند تراوش تبخیری (فاز مایع در سمت خوراک و فاز بخار در سمت تراوایی(pernneate) ) ، توصیف رفتار انتقال این فرایند بسیار پیچیده است. تلاش های زیادی برای توسعه یک مدل مناسب انتقال جرم برای توصیف رفتار فرایند جداسازی تراوش تبخیری صورت گرفته است. مدلی که در این پروژه ارائه می شود مدل فلاکس استفان ماکسول بسط داده شده در سیستم سه جزئی بر پایه ترمودینامیک بازگشت ناپذیر است. مزیت اصلی رابطه استفان ماکسول بر پایه ترمودینامیک بازگشت ناپذیر ، پارامترهای نفوذ و نیروی محرکه است که اهمیت و خصوصیات خود را در فرایندهای مختلف غشایی حفظ می کنند. بعلاوه نفوذهای دو تایی استفان ماکسول در مخلوط های چند جزئی خصوصیات فیزیکی خود را نگه می دارند. در حالیکه برای نفوذ فیک وسایر ضرایب نفوذ دو تایی چنین ویژگی بر قرار نیست. بر هم کنش های ترمودینامیکی از طریق اصلاح معادله کلاسیک فلوری هاگینز برای سیستم سه تایی به منظور توصیف تعادل پلیمر-مایع و پلیمر – بخار با استفاده از یک دسته پارامترهای قابل تنظیم به کار گرفته شدند. نتایج به دست آمده نشان می دهد که مدل پیشنهادی ، با وجود پارامترهای تعادل و نفوذ دو تایی ، توانایی توصیف فرایند تراوش تبخیری چند جزئی را دارد. در واقع مزیت این روش شامل تعیین پارامترهای بر هم کنش تعادلی دوتایی از جذب همدمای بخار خالص و تعیین ضرایب نفوذ استفان ماکسول از تغییرات فلاکس تراوایی جزء خالص با فشار تراوایی است. در انتها میتوان این مدل را در شرایط غیر یکنواخت و یا برای سایر غشاهای غیر متخلخل پلیمری و خوراک های دیگر بسط داد و صحت فرضیات فوق را نتیجه گرفت.

افزودن به سبد خرید
مطلب مفیدی برای شما بود ؟؟ پس به اشتراک بگذارید برای دوستانتان

دیدگاه کاربران ...

    لطفا قبل از ارسال سئوال یا دیدگاه سئوالات متداول را بخونید.
    جهت رفع سوالات و مشکلات خود از سیستم پشتیبانی سایت استفاده نمایید .
    دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.

    دیدگاه خود را بیان کنید

0