قیمت محصول :     10000 تومان
  افزودن به سبد خرید

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.
  • تاریخ ارائه محصول : 09 / 08 / 2019
  • بازدید : 106 بار
  • دسته بندی :
  • امتیاز کاربران :

تأثیر دو شیوه تمرینی استقامتی و مقاومتی بر پاسخ سطوح نسفاتین-۱ و مقاومت به انسولین

تأثیر دو شیوه تمرینی استقامتی و مقاومتی بر پاسخ سطوح نسفاتین-۱ و مقاومت به انسولین به یک جلسه فعالیت هوازی وامانده ساز در مردان غیر فعال دارای اضافه وزن

نسفاتین-۱ پپتیدی است که در سازوكار اشتها و هموستاز انرژی در سوخت و ساز دخالت دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین استقامتی و مقاومتی بر پاسخ سطوح نسفاتین-۱ و شاخص مقاومت به انسولین به یک جلسه فعالیت هوازی  وامانده ساز در مردان غیرفعال دارای اضافه وزن می باشد. بدین منظور ۲۲ مرد غیرفعال دارای اضافه­وزن در دو گروه استقامتی با میانگین و انحراف استاندارد سن:۲۰/۳±۲۷/۲۷ سال؛ وزن: ۱۳/۱۱±۰۲/۹۰ کیلو گرم؛ شاخص توده ی بدن۴۶/۱±۹۱/۲۷ کیلو گرم بر متر مربع و مقاومتی با میانگین و انحراف استاندارد سن:۷۱/۳±۲۶ سال؛ وزن :۵۷/۹±۵۶/۸۲ کیلو گرم؛ شاخص توده ی بدن:۴۲/۱±۷۴/۲۶کیلو گرم بر متر مربع به طور تصادفی قرار گرفتند. آزمودنی ها تست هوازی شاتل ران را تا حد واماندگی در دو مرحله شروع پروتکل تمرینی و ۴۸ ساعت بعد از ۸ هفته تمرین استقامتی و مقاومتی اجرا کردند. تمرینات استقامتی شامل دویدن با شدت ۶۵ تا ۸۰ درصد ضربان قلب بیشینه به مدت ۱۶ تا ۳۰ دقیقه سه جلسه در هفته و تمرینات مقاومتی نیز شامل اجرای ۷ حرکت با وزنه با شدت ۵۰ تا ۸۰ درصد یک تکرار بیشینه، سه  جلسه در هفته بودند. نمونه های خونی قبل و بلافاصله بعد از اجرای تست شاتل ران در چهار مرحله (مرحله ۱و۲ قبل از انجام تمرینات استقامتی و مقاومتی و مرحله ۳و۴ بعد از ۸ هفته تمرینات) گرفته شد و برای اندازه گیری مقادیر نسفاتین۱ ، شاخص مقاومت به انسولین، گلوکز خون به آزمایشگاه منتقل شدند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مکرر، آزمون تحلیل واریانس با عامل بین گروهی و تی وابسته و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی داری ۰۵/۰= α مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج تحلیل آماری نشان داد که هشت هفته تمرین استقامتی و مقاومتی به افزایش معنی دار سطوح نسفاتین-۱ و کاهش معنی دار مقاومت به انسولین  به یک جلسه فعالیت هوازی وامانده ساز در مردان غیر فعال دارای اضافه وزن منجر شد. همچنین هشت هفته تمرین استقاومتی و مقاومتی تأثیر معنی داری در سطوح استراحتی نسفاتین-۱ نشان نداد، در حالیکه  به کاهش معنی داری مقادیر مقاومت به انسولین منجر شد. الگوی تغییرات مقادیر نسفاتین-۱ و مقاومت به انسولین نیز در دو گروه تمرین مقاومتی و استقامتی و پاسخ ورزشی بعد از این تمرینات مشابه بوده و تفاوتی بین آنها وجود نداشت. بر اساس یافته های تحقیق حاضر می توان نتیجه گیری نمود، انجام تمرینات استقامتی و مقاومتی باعث ایجاد سازگاری های لازم برای انجام فعالیت های یک جلسه و افزایش نسفاتین-۱  (پروتئینی ضد اشتها) که به دنبال آن سیری، کاهش اشتها و کاهش وزن و بهبود مقاومت انسولینی و در نهایت رهایی از انواع بیماری های ناشی از چاقی و اضافه وزن می شود.

افزودن به سبد خرید
مطلب مفیدی برای شما بود ؟؟ پس به اشتراک بگذارید برای دوستانتان

دیدگاه کاربران ...

    لطفا قبل از ارسال سئوال یا دیدگاه سئوالات متداول را بخونید.
    جهت رفع سوالات و مشکلات خود از سیستم پشتیبانی سایت استفاده نمایید .
    دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.

    دیدگاه خود را بیان کنید

0