قیمت محصول :     10000 تومان
  افزودن به سبد خرید

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.
  • تاریخ ارائه محصول : 09 / 08 / 2019
  • بازدید : 61 بار
  • دسته بندی : ,
  • امتیاز کاربران :

بررسی معیارهای سیلاب طراحی سدهای بزرگ به منظور بهینه گرایی طراحی سرریز در منطقه جنوب غربی زاگرس

اولین گام در طراحی سازه های آبی برآورد سیل طرح می باشد. این مساله برای سازه های هیدرولیکی بزرگ که در صورت شکست سازه ، صدمات جانی و مالی جبران ناپذیری را در پی دارد از اهمیت بالایی برخوردار می باشد. از این رو معیارهایی جهت برآورد سیلاب طرح مانند حداکثر سیل متحمل pmf، و سیل استاندارد پروژه spf  به وجود آمده اند که از اطلاعات بارندگی استفاده نموده و با استفاده از مدل های بارش- رواناب و تبدیل بارندگی بهسیلاب ، معیار لازم برای طراحی سازه های هیدرولیکی مانند سرریز سد را ایجاد میکند.

حداکثر سیل متحمل یکی از معیارهایی است که به جهت ضریب اطمینان بالا مورد توجه طراحان قرار گرفته و از اعتبار خاصی برخوردار است. در اکثر مواقع مطالعات هیدرولوژیکی منجر به حصول مقادیر بسیار متفاوت دبی اوج و حجم هیدروگراف سیل طرح میشود که با توجه به گستردگی و ثابت نبودن پارامترهای موثر در آن اعم از هواشناسی و هیدرولوژی باعث بحث و تکرار مطالعات برای پروژه های حساس مانند طراحی سدهای بزرگ خواهد شد. از این رو هدف از این تحقیق بررسی نقش پارامترهای موثر در برآورد حداکثر سیل محتمل می باشد.

منطقه مورد مطالعه در این تحقیق حوضه آبریز کارون تا محد سد کارون ۳ به وسعت حدود ۲۴۲۱۵  کیلومتر مربع بوده است. حداکث سیل محتمل تابعی از پارامترهای هواشناسی و هیدرولوژیکی است. پارامترهای هواشناسی شامل مقدار و تداوم حداکثر بارش محتمل ، توزیع زمانی و مکانی بارش و پارامترهای هیدرولوژیکی شامل شکل و مساحت حوضه آبریز ، هیدروگراف واحد ، روند یابی رودخانه ، نفوذ ، توزیع پوشش گیاهی و رطوبت پیشین خاک می باشد.

از میان این پارامترها ، توزیع زمانی بارش یکی از پارامترهای مهم و تاثیر گذار روی هیدروگراف pmf  می باشد که روش های تعیین آن به دو دسته روش های مبتنی بر داده های مشاهده ای و روش های مصنوعی تقسیم بندی میشوند. اکثرا در مطالعات برآورد سیلاب طراحی روش منحنی های تجمعی بی بعد و به جهت سهول روش بکارگرفته میشود ولی نتایج این روش به جهت دخالت دید کارشناسی و تجربه طراح از یکنواختی و دقت خوبی برخوردار نیست به همین جهت در این تحقیق از روش های محاسباتی تعیین الگوی زمانی مانند رتبه بندی پیلگریم، روش های بلوک های متوالی و منحنی های تجمعی بی بند ( با تقسیم بندی رگبارها به چهار چارک زمانی) در پاین های زمانی مختلف استفاده شده است و در مجموع ۱۶ الگوی توزیع زمانی بارش جهت محاسبه هیدروگراف Pmf بدست آمد.

جهت تعیین پارامترهای حوضه و واسنجی مدل ، پارامترهای بهینه شده بدست آمد. در این مرحله قابلیت وا سنجی و در نتیجه بهینه سازی خودکار پارامتر در مدل hms مورد ارزیابی قرار گرفت. به این منظور پس از ورود مقایر اولیه پارامترها به مدل اقدام به بهینه سازی خودکار با استفاده از توابع هدف مختلف موجود در مدل شد. جهت تعیین میزان تاثیر پارامترها نسبت به آنالیز حساسیت هیدروگراف pmf نسبت به پارامترهای توزیع زمانی بارش، تداوم و در نتیجه مقدار PMP و همچنین تغییرات شماره منحنی اقدام شد.

 

ارزیابی قابلیت واسنجی و بهینه سازی خودکار مدل به این نتیجه منجر شد که با اینکه مدل مقادیر دبی اوج و حجم هیدروگراف های محاسباتی و مشاهده ای را به هم نزدیک میکند ولی در اکثر موارد با اولین بهینه سازی نتایج قابل قبولی بدست نمی آید و با تغییر دستی پارامترها و اجرای مکرر بهینه سازی پارامترها نتایج بهتری بدست می آید. با بکارگیری توابع هدف مختلفی که در مدل قرارداده شده و تکرار عملیات بهینه سازی اینطور نتیجه گیری شد که مدل در کاهش اختلاف دبی اوج و حجم هیدروگراف سیل عملکرد قابل قبولی داشته و در صورتی که در محاسبه و ورودی مقادیر اولیه پارامترها به خصوص پارامترهای زمانی هیدروگراف واحد دقت لازم مبذول نشود مدل در کاهش اختلاف زمان رسیدن به اوج هیدروگراف های مشاهده ای و محاسباتی دارای عملکرد مناسبی نمی باشد.

افزودن به سبد خرید
مطلب مفیدی برای شما بود ؟؟ پس به اشتراک بگذارید برای دوستانتان

دیدگاه کاربران ...

    لطفا قبل از ارسال سئوال یا دیدگاه سئوالات متداول را بخونید.
    جهت رفع سوالات و مشکلات خود از سیستم پشتیبانی سایت استفاده نمایید .
    دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.

    دیدگاه خود را بیان کنید

0