قیمت محصول :     10000 تومان
  افزودن به سبد خرید

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.

بررسی انسجام واژگانی در شاهنامه فردوسی

زبان ابزار بیان مفاهیم و ارتباط میان انسان­هاست.نخستین و اساسی­ترین نقش زبان نیز همین می­باشد زیرا بشر ناگزیر است که در ارتباط با دیگران در اجتماع تجربه­اش را منتقل کند و تجربه دیگران را دریابد.بنابراین در مطالعه و توصیف آن باید صور و اشکال زبانی مرتبط با این نقش زبان را مورد بررسی قرار داد.شاخه­ای در زبان­شناسی با عنوان سخن­کاوی در این رابطه و جهت بررسی کاربرد زبان بوجود آمده است.

تحلیل­کلام به  بررسی روابط برون­جمله­ای و ارتباط بین زبان و بافت­هایی که در آن بکار برده می­شود می­پردازد.متن صورت مذاکرات کلام است و متن یک واحد منسجمی را تشکیل می­دهد.آنچه که متن را از غیر­متن متمایز می­سازد متنیت[۱] است و یکی از عوامل بوجود آورنده متنیت،­ انسجام است. انسجام زمانی در متن حاصل می­شود که تفسیر عنصری در متن به تفسیر عنصری دیگر وابسته باشد.هلیدی و حسن (۱۹۷۶) ابزارهای انسجام در متن را در زبان انگلیسی به سه دسته اصلی تقسیم کرده­اند که عبارتند از :

۱٫دستوری:­ عوامل دستوری که دارای سه زیر­مجموعه ارجاع، جانشینی و حذف می­باشد.

  1. واژگانی: عوامل واژگانی که در برگیرنده تکرار و با هم­آیی است.

۳٫پیوندی: عوامل پیوندی که شامل عناصر اضافی، سببی، تقابلی و زمانی است.

آنچه در این پژوهش انجام شد بررسی زبان شاهنامه از دیدگاه انسجام واژگانی می­باشد و تلاش بر آن بود تا  طبق نظریه هلیدی و حسن، انسجام واژگانی در این اثر ماندگار قرن چهارم هجری بررسی شود.

[۱] texture

افزودن به سبد خرید
مطلب مفیدی برای شما بود ؟؟ پس به اشتراک بگذارید برای دوستانتان

دیدگاه کاربران ...

    لطفا قبل از ارسال سئوال یا دیدگاه سئوالات متداول را بخونید.
    جهت رفع سوالات و مشکلات خود از سیستم پشتیبانی سایت استفاده نمایید .
    دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.

    دیدگاه خود را بیان کنید

0