قیمت محصول :     10000 تومان
  افزودن به سبد خرید

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.

اثبات امامت اميرالمؤمنين(ع)

اثبات امامت اميرالمؤمنين(ع) بوسيله آيات صادقين، مباهله و نجم و پاسخ به شبهات كتابهاي منهاج السنه،اصول مذهب شيعه و امامت در پرتو نصوص
در ميان آياتي كه امامت خاصه را اثبات مي كنند آيات صادقين، مباهله و نجم خلافت بلافصل اميرالمؤمنين(ع) را اثبات مي نمايد.اصول مذهب شيعه

در آيه صادقين عمده استدلال بوسيله آن بر لفظ صادقين و لزوم اتباع از آنان است. كلمه «صدق» در اصل به معناى مطابقت گفتار و يا خبر با خارج است و مجازا در اعتقاد و عزم و اراده و عمل نيز استعمال شده است، و مقصود از صدق، معناى مجازى و وسيع آن است، نه معناى لغوى و خاص آن.

مفسّران اهل سنّت در تفسير اين آيه بعضا از كنار اين آيه به سادگي عبور نموده و يا با تعيين مصاديقي غير از ائمه معصومين(ع) به تفسير آن پرداخته اند ولي فخر رازي پذيرفته است كه «صادقين» بايد معصوم باشند، چون اطاعت مطلق جز از معصوم(ع) صحيح نيست؛ ولى در نتيجه گيري آنرا به اجماع امت تفسير نموده. ولي عده اي از مفسرين اهل سنت با بيان رواياتي آيه را بر اميرالمؤمنين(ع) تفسيرنموده اند.  مفسران شيعه صادقين در آيه را برگروه خاصي حمل نموده و دو دليل بر آن آورده اند: يكي معيت و همراهي با آنها و ديگري اطلاق در تبعيت از آنها؛ روايات بسياري از شيعه واهل سنت مؤيد اين مطلب است.

آيه ديگر آيه مباهله است. پيامبر(ص) در روز مباهله در حالى كه دست حسن(ع) و حسين(ع) را به دست داشت و على(ع) و فاطمه(س) همراهش بودند، براى مباهله با نصارى حاضر شد و مسيحيان نجران را به مباهله دعوت كرد. اين اقدام پيامبر(ص) بر اساس روايات شيعه و اهل سنت بر برترى على(ع) اشاره دارد. در مقابل اكثريت انديشمندان اهل سنت كه با نظريه شيعه در تطبيق آيه موافقند برخي از مفسرين اهل سنت در روايت و يا انطباق آنها تلاشهاي بي فايده اي جهت تحريف آن نموده اند. علماي شيعه در ذيل اين آيه شريفه به دو شيوه استدلال نموده اند؛ اول اينكه نفس پيامبر(ص) بودن به معناى‏ حقيقي غير ممكن است، پس معناى‏ مجازي آن يعني تساوي در تمامي شئونات است و مقصود مساوات در تمامي جهات جز نبوت است، مانند عصمت، أولى‏ بالمؤمنين من أنفسهم و… دليل ديگر اين است كه به وسيله اثبات افضليت توسط اين آيه صغراي استدلال عقلي فراهم مي شود كه كبراي آن قبح تقدم مفضول بر افضل است.

در آيه نجم دو تعبير است كه بايد معني شود يكي علامات و ديگري نجم. برخى مقصود از «علامات» را كوه‏ها دانسته كه روزها وسيله راهنمايى هستند و مقصود از «نجم» جنس و همه ستارگان ثابت است عده معدودي از تفاسير اهل سنت در ذيل اين آيه شريفه به روايات شيعه پرداخته و آنها را نقل نموده و بر اميرالمؤمنين(ع) حمل نموده اند. مفسران شيعه نيز دو گونه تفسير نموده اند عده اي آنرا به ظاهرش معنا نموده و عده اي به واسطه روايات به باطن آن كه اهل بيت(ع) باشند درروايات خويش آنرا تبيين نموده اند.

افزودن به سبد خرید
مطلب مفیدی برای شما بود ؟؟ پس به اشتراک بگذارید برای دوستانتان

دیدگاه کاربران ...

    لطفا قبل از ارسال سئوال یا دیدگاه سئوالات متداول را بخونید.
    جهت رفع سوالات و مشکلات خود از سیستم پشتیبانی سایت استفاده نمایید .
    دیدگاه ارسال شده توسط شما ، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
    دیدگاهی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با مطلب باشد منتشر نخواهد شد.

    دیدگاه خود را بیان کنید

0